ستون های باربر جانبی لرزه ای باید دارای مقاومت کافی در برابر نیروی های محوری (بدون در نظر گرفتن نیروهای برشی و لنگرهای خمشی) ناشی از ترکیبات بار زلزله تشدید یافته باشند.
برای ستون های باربر جانبی لرزه ای که در معرض بار جانبی در بین دو انتهای ستون قرار دارند، اثر لنگر خمشی ناشی از این بار جانبی باید با نیروی های محوری ناشی از ترکیبات بار زلزله تشدید یافته به صورت توام در نظر گرفته شده است. در مواردی که مطابق با مبحث ششم مقررات ملی ساختمان ترکیب نیروی زلزله راستاهای متعامد ضرورت داشته باشد، الزامات عمومی طراحی لرزه ای ستون ها باید برای ترکیب نیروهای زلزله راستاهای متعامد نیز مورد کنترل قرار گیرد.
شالوده ساختمان باید برای نیروی محوری (بدون در نظر گرفتن نیروهای برشی و لنگرهای خشمی) ناشی از ترکیبات بار زلزله تشدید یافته نیز مورد محاسبه و کنترل قرار گیرد. این بند به نظر بسیار سختگیرانه می باشد و در عمل شاید امکان کنترل این بند وجود نداشته باشد. چرا که میلگرد محاسباتی بدست آمده برای فونداسیون تحت ترکیب بار تشدید یافته اختلاف زیادی با میلگردهای طراحی شده تحت ترکیبات بار متعارف را دارد.
مورد دیگر در بحث ضوابط لرزه ای سازه های فولادی، وصله ستون ها می باشد.
وصله کلیه ستون ها، شامل ستون های غیرباربر جانبی و باربر جانبی باید به طور مجزا قادر به تحمل نیروهای زیر باشند:
1. بیشترین نیروهای داخلی (شامل نیروی محوری، نیروی برشی و لنگر خمشی به طور همزمان) تحت اثر ترکیبات بار متعارف.
2.بیشترین نیروی محوری (بدون حضور نیروهای برشی و لنگر خمشی) تحت اثر ترکیبات بار زلزله تشدید یافته
3.نیروی برشی حداقل برابر EMpc/Hs که در آن EMpc مجموع لنگرهای خمشی پلاستیک ستون در دو سمت وصله در امتداد مورد نظر و Hs ارتفاع طبقه می باشد. این نیروی برشی باید در هر دو امتداد محورهای اصلی ستون و به طور مجزا و بدون حضور نیروهای محوری و لنگرهای خمشی در نظر گرفته شود.
4.لنگر خمشی حداقل برابر RyMpc که در آن Ry نسبت تنش تسلیم مورد انتظار به حداقل تنش تسلیم تعیین شده مصالح ستون و Mpc لنگر خمشی پلاستیک ستون با مقطع کوچکتر وصله شونده است. این لنگر خمشی باید در هر امتداد ستون و به طور مجزا و بدون حضور نیروهای محوری و برشی در نظر گرفته شود.
جوش هایی که در کارخانه و به صورت لب به لب صورت می گیرند، باید به صورت نفوذی کامل انجام گیرند. در صورتی که پس از آزمایش مشخص شود که جوش مذکور با نفوذ نسبی صورت گرفته است، این جوش در صورتی مورد تایید خواهد بود که مقاومت طراحی اتصال مذکور حداقل دو برابر مقاومت مورد نیاز مطابق حالت های 1 تا 4 این بند باشد.